سیانوکوبالامین ((ویتامین B12) 1000 مک گرام/ میلی لیتر، 10 میلی لیتر*10 شیش

مرور کلی

·ویتامین B12 ویتامینی است که بدن از آن برای ایجاد و حفظ سلول‌های عصبی سالم استفاده می‌کند. همچنین برای تولید گلبول‌های قرمز سالم و DNA، ماده ژنتیکی موجود در سلول‌ها، استفاده می‌شود. ویتامین B12 به نام کوبالامین نیز شناخته می‌شود.

·منابع غذایی ویتامین B12 شامل مرغ، گوشت، ماهی و محصولات لبنی است. تولیدکنندگان مواد غذایی گاهی اوقات ویتامین B12 را به غلات صبحانه اضافه می‌کنند.·برخی افراد ممکن است برای افزایش مصرف خود از مکمل‌های خوراکی استفاده کنند. برای افرادی که سطح ویتامین B12 بسیار پایینی دارند، ارائه‌دهندگان مراقبت‌های بهداشتی ممکن است تزریق یا اسپری بینی تجویز کنند.

·سطوح بسیار پایین ویتامین B12 - که به عنوان کمبود ویتامین B12 شناخته می‌شود - در ایالات متحده نادر است. سطوح پایین گاهی اوقات در افرادی که رژیم‌های گیاهی یا وگان را دنبال می‌کنند، رخ می‌دهد، زیرا غذاهای گیاهی حاوی ویتامین B12 نیستند.

·بزرگسالان مسن و افرادی که جراحی معده انجام داده‌اند نیز در معرض خطر هستند، زیرا توانایی جذب این ویتامین در آنها ممکن است مختل شود. افراد مبتلا به اختلالات گوارشی مانند بیماری سلیاک یا بیماری کرون نیز در معرض خطر سطوح پایین ویتامین B12 هستند.

·افراد با سطوح بسیار پایین ویتامین B12 ممکن است علائمی مانند خستگی، ضعف عضلانی، ناراحتی معده، آسیب عصبی، مشکلات بینایی و تغییرات خلقی را تجربه کنند. علاوه بر این، ممکن است دچار کمبود آهن (کم‌خونی) شوند یا تعداد سلول‌های خونی پایینی داشته باشند.

·میزان توصیه شده مصرف روزانه ویتامین B12 برای بزرگسالان 2.4 میکروگرم (mcg) است. بزرگسالان مسن ممکن است به مصرف بیشتری نیاز داشته باشند، زیرا توانایی بدن در جذب ویتامین با افزایش سن کاهش می‌یابد؛ آنها ممکن است برای تأمین نیازهای فیزیولوژیکی خود به 10 تا 12 میکروگرم نیاز داشته باشند.

ویتامین B12 دستورالعمل دوز مصرف