پانکراژن 20mg- بیورولاتور فقط برای استفاده تحقیقاتی

پانکراژن ۲۰ میلی‌گرم - تنظیم‌کننده زیستی پپتید مصنوعی برای تحقیقات عملکرد پانکراس

پانکراژن ۲۰ میلی‌گرم (تنظیم‌کننده زیستی) معرفی

پانکراژن یک تنظیم‌کننده زیستی پپتید مصنوعی چهار آمینواسیدی است که به عنوان پپتید خاوینسون نیز شناخته می‌شود و برای حمایت و بازیابی عملکرد پانکراس طراحی شده است. این ترکیب که از توالی آمینواسیدی Lys-Glu-Asp-Trp (KEDW) تشکیل شده است، در ابتدا از پپتیدهای جدا شده از سلول‌های پانکراس گاو مشتق شده و عمدتاً با تعامل با اجزای هسته‌ای مانند هیستون‌ها و DNA برای تأثیر بر بیان ژن، تمایز سلولی و تنظیم اپی‌ژنتیکی در بافت‌های پانکراس عمل می‌کند. تحقیقات بر پتانسیل آن برای عادی‌سازی فعالیت غدد درون‌ریز، بهبود متابولیسم گلوکز، افزایش تولید انسولین و کاهش زوال پانکراس مرتبط با سن یا ناشی از دیابت متمرکز است. پانکراژن که به صورت ویال ۲۰ میلی‌گرمی پودر لیوفیلیزه برای استفاده آزمایشگاهی عرضه می‌شود، برای مصرف انسان تأیید نشده و صرفاً برای تحقیقات آزمایشگاهی در نظر گرفته شده است.

خواص شیمیایی و فیزیکی

کاربردهای تحقیقاتی

• مدیریت قند خون و دیابت: در مدل‌های حیوانی دیابت و هیپراینسولینمی، پانکراژن سطح انسولین و پپتید C را عادی می‌کند، قند خون ناشتا را کاهش می‌دهد، مقاومت به انسولین را کاهش می‌دهد و تحمل گلوکز را بدون عوارض جانبی مشاهده شده در برخی داروها (به عنوان مثال، برخلاف گلی‌مپیرید) بهبود می‌بخشد. این دارو تولید انسولین سلول‌های بتا را افزایش می‌دهد در حالی که ترشح گلوکاگون سلول‌های آلفا را سرکوب می‌کند و مورفولوژی و عملکرد پانکراس را حتی پس از قطع درمان بازیابی می‌کند.
• سندرم متابولیک و پیری: با تنظیم ترشح ملاتونین از طریق حلقه‌های بازخورد انسولین-گلوکاگون، بروز و شدت سندرم متابولیک را در مدل‌های پیری کاهش می‌دهد. این دارو فاکتورهای تمایز پانکراس (مانند Ptf1a، Pdx1، Pax6) و نشانگرهای تکثیر (مانند PCNA، Ki67) را افزایش می‌دهد، در حالی که پروتئین‌های پیش‌آپوپتوتیک مانند p53 و نشانگرهای پیری مانند کاسپاز-۳ و کاتپسین B را کاهش می‌دهد.
• محافظت و تکثیر سلول‌های پانکراس: رشد و تمایز سلول‌های آسینار و جزایر را تحریک می‌کند، بیان متالوپروتئینازهای ماتریکس (MMP2، MMP9)، سروتونین و ضد آپوپتوتیک Mcl1 را افزایش می‌دهد و عملکرد کلی غدد درون‌ریز را در بافت‌های پانکراس مسن یا تحت استرس ارتقا می‌دهد.
• سلامت عروقی و اندوتلیال: از مویرگ‌های مزانتریک در برابر آسیب ناشی از هیپرگلیسمی با عادی‌سازی چسبندگی اندوتلیال محافظت می‌کند و به طور بالقوه از عوارض دیابت مانند بیماری‌های قلبی عروقی یا نفروپاتی جلوگیری می‌کند.
• سایر کاربردهای بالقوه: تعدیل التهاب (به عنوان مثال، کاهش TNF-α، افزایش IGF-1) و استرس اکسیداتیو؛ مطالعات اولیه مزایای آن را در اختلالات متابولیک اولیه و درمان‌های ضد پیری برای سیستم غدد درون‌ریز نشان می‌دهند.

دستورالعمل و نگهداری

• صرفاً برای اهداف تحقیقات آزمایشگاهی؛ ممنوع برای استفاده انسانی یا حیوانی، مصرف یا درمان پزشکی.
• پودر لیوفیلیزه را در یخچال (۲-۸ درجه سانتی‌گراد) نگهداری کنید تا پایداری حفظ شود؛ برای آزمایش‌ها با آب باکتریواستاتیک بازسازی کنید.
• خلوص معمولاً >۹۹٪ از طریق HPLC؛ فقط توسط متخصصان واجد شرایط اداره می‌شود، با فرض تمام خطرات استفاده.

کاربردهای تحقیقاتی

هر دو پپتید در مدل‌های پیش‌بالینی برای بیماری‌های مرتبط با سن امیدوارکننده هستند، اما کاربردهای آنها متفاوت است:

شباهت‌ها

• کلاس تنظیم‌کننده زیستی: هر دو پپتیدهای کوتاه زنجیره‌ای هستند که بر تعاملات DNA-هیستون برای جوانسازی اپی‌ژنتیکی تأثیر می‌گذارند، با مشخصات بالا و سمیت کم در محیط‌های تحقیقاتی.
• همپوشانی ضد پیری: آنها پیری سلولی و آپوپتوز را کاهش می‌دهند، فاکتورهای رشد را افزایش می‌دهند و در افراد مسن‌تر اثربخشی بیشتری نشان می‌دهند.
• مصرف و ایمنی: فقط درجه تحقیقاتی؛ در آب باکتریواستاتیک بازسازی شده، در یخچال (۲-۸ درجه سانتی‌گراد) نگهداری می‌شود. هیچ سمیت ژنتیکی گزارش نشده است؛ خلوص >۹۹٪ از طریق HPLC.
• محدودیت‌ها: داده‌های پیش‌بالینی غالب هستند؛ آزمایش‌های انسانی کم یا غایب هستند. برای استفاده درمانی نیست.

تفاوت‌ها

• دامنه: پانکراژن به طور محدود بر غدد درون‌ریز متمرکز است (پانکراس/متابولیسم)، ایده‌آل برای مدل‌های دیابت، در حالی که اپی‌تالون مزایای طول عمر گسترده‌تری را از طریق تلومراز ارائه می‌دهد و برای تحقیقات عمومی ضد پیری مناسب است.
• پروفایل مولکولی: گنجاندن تریپتوفان در پانکراژن ممکن است فراهمی زیستی یا اتصال گیرنده را افزایش دهد و به تعدیل متابولیک آن کمک کند؛ انتهای گلایسین ساده‌تر اپی‌تالون از اتصال تلومراز پشتیبانی می‌کند.
• قدرت در مدل‌ها: پانکراژن در بازیابی مورفولوژی اندام (مانند سلول‌های جزایر) برتری دارد، در حالی که اپی‌تالون افزایش قابل اندازه‌گیری تلومر را نشان می‌دهد (تا ۳۳٪ در برخی مطالعات).

برای تهیه آزمایشگاهی، برای داده‌های خاص بچ با تامین‌کنندگان پپتید مشورت کنید. در حالی که استفاده هم‌افزا در پروتکل‌های چند پپتیدی در تحقیقات مورد بررسی قرار می‌گیرد، پروتکل‌ها را با دقت مشورت کنید.

تصاویر محصول 

سوالات متداول
 
س۱: آیا می‌توانم نمونه بگیرم؟
 
بله، ما می‌توانیم نمونه ارائه دهیم. با این حال، مشتریان باید هزینه حمل و نقل را تقبل کنند.
 
 
س۲: چگونه پرداخت کنم؟
 
A: ما روش‌های پرداخت مختلفی از جمله T/T و گزینه‌های دیگر را می‌پذیریم.
 
 
س ۳: MOQ شما (حداقل مقدار سفارش) چیست؟
 
A: MOQ استاندارد ما ۵ کیت است. با این حال، ما می‌توانیم مقادیر کمتری مانند ۱۰۰ گرم را با هزینه نمونه مربوطه ترتیب دهیم.
 
 
س ۴: زمان ارسال چقدر است؟
 
A: سفارشات معمولاً ظرف ۳-۷ روز با شماره پیگیری ارسال می‌شوند. زمان تحویل بسته به مقصد متفاوت است. لطفاً برای جزئیات با ما تماس بگیرید.